தேடல்

தொலைத்தவை தேடுவது உலக இயல்பு,
தொலைக்காதவற்றையும் தேடிக்கொண்டு இருப்போர் மத்தியில் இன்று நாம்,
மனிதம் தேய்ந்துபோய் பணம் பண்ணும் எண்ணம் மட்டும் மேலோங்கி நிற்கும்,
இந்த புதுயுகத்தில் நாம் பயணித்துக் கொண்டிருக்கிறோம்..

நிம்மதியாக இரவில் உறங்கி காலையில் கவலையற்று எழுவது நம் கனவுகளில் மட்டுமே,
அனைத்தும் இருந்தும் இல்லாதது போல் ஒரு வெறுமை,
உயிராக நேசிக்கும் சிலரைக்கூட சில நேரம் சந்தேகத்துடன் பார்க்கிறோம்,
யாரென்றே தெரியாத சிலரை முழுக்க நம்புகிறோம்,
உண்மை, நம்பிக்கை இவற்றையும் தேடுகிறோம்..

நாம் செய்த நல்லவை எல்லாம் மறந்து, செய்யாதவற்றை பற்றி
பேசி,குற்றம் சொல்லும் மாந்தர் நடுவில் திணறுகிறோம்
பேசாத சில வார்த்தைகளுக்காகவும், பேசியவைக்காகவும் வருந்துகிறோம்
என்ன பேசுவது- வார்தைகளை தேடுகிறோம்..

அன்போடு சமைத்த அனைத்திற்கும் தனிருசி உண்டு,
பணம் அத்தனையும் கொட்டிக் கொடுத்தாலும்,
பிரியமாக அமர்ந்து பேசி உணவு பரிமாற,புசிக்க
யாருக்கும் நேரம் இல்லை, மனமும் இல்லை,
எதனை உண்டாலும் calorie கணக்கு பார்க்கும் கூட்டம் ஒரு பக்கம்,
நினைத்தவை உட்கொள்ள ஒருசாராருக்கு யோகம் இல்லை- காரணங்கள் எத்தனையோ,
எதன் தேடல் இது என்று சொல்வது..

தேடல்கள் பலவாயினும் முதலில் நம்மை நாமே தேடி தெரிந்துக் கொள்ளுதல் வேண்டும்,
அதன் பிறகு பணமோ,தேவைகளையோ தேடலாம்,
நேரம் போய் கொண்டே இருக்கிறது,
இந்த பதிவை படித்து 1 நிமிடப் பொழுது கழிந்து விட்டது,
தேடலை தொடர்வோமாக ... நம்மைப் பற்றிய தேடலை....

Happy Diwali!

அம்பையில் கல்வி

அழகிய அம்பாசமுத்திரத்தில் என் பள்ளிப் படிப்பை 2 ஆண்டுகள் தொடர அமைத்துத் தந்த அந்த ஆண்டவருக்கு நன்றி! அப்பாவுக்கு பணி நிமித்தம், 2 ஆண்டுகள் விக்ரமசிங்கபுரத்தில் (என்ன அழகான பெயர், ஊரும் அப்படியே) இருக்க வேண்டியதாயிற்று. அம்பைக்கு மிக அருகில் அமைந்திருக்கும் ஒரு ஊர். ஆதலால் நானும் அங்கே(அம்பையில்) உள்ள விகாஸா பள்ளியில் சேர்ந்தேன்.

சில விஷயங்கள் நம் வாழ்வில் நடக்கையில் அதன் நோக்கம் புரியாது, ஆனால் இறை நடத்தும் ஒவ்வொரு நிகழ்விலும் அர்த்தம் உண்டு, மற்றும் அது நமக்கு புரியவேண்டிய தருவாயில் மட்டுமே அது நம் அறிவுக்கு விளங்கும். இந்த பள்ளியில் நான் சேர்ந்ததும் அப்படி ஒரு நிகழ்வு!

நான் ஒரு விளையாட்டுப் பிள்ளை, செய்யும் சேட்டைகள் எல்லாம் சுற்றத்தில் மிகப் பிரபலம். அனைவருக்கும் செல்லம், அதனால் பள்ளி என்றாலே பிடிக்காது(அங்கு நான் என் சேஷ்டைகளை செய்ய இயலாதே). ஆனால் நான் நன்றாக படிப்பேன். என் அம்மா அப்பா ஒரு நாளும் எனக்கு படிப்பு (homework) சொல்லிக் கொடுத்ததோ, பயில்வித்ததோ, படி என்று சொன்னதோ கிடையாது. பள்ளி விட்டு வந்தவுடன் homework எல்லம் முடித்துவிட்டு, விளையாட ஓடிவிடுவேன்.indoor games-னா என்ன என்பது போல எல்லாமே வீட்டுக்கு வெளியேதான். தூங்கும் நேரம், அம்மாவோ, அப்பாவோ பக்கத்து வீடுகளுக்குள் எல்லாம் தேடி தர..தரவென்று இழுத்துக்கொண்டுதான் போய் படுக்கவைப்பார்கள். :)

இப்படி செல்லமாக வளர்ந்துக்கொண்டு இருக்கையில் தான், அம்பை விகாஸாவில் சேர்ந்தேன். கிட்டத்தட்ட 30 பேர் கொண்ட வகுப்பு அது. பெரும்பாலும் அப்பாவின் companyயை சேர்ந்தோரின் பிள்ளைகளே என்னோடு பயின்றனர். சில பெயர்கள் இன்னும் ஞாபகம் இருக்கின்றன - இந்து,Debbie,கைலாஷ், நவீன்,வினோத் shakespeare, திருமுருகன்,சுகன்யா,வனிதா,சோலைராணி,வித்யா,சரஸ்வதி, சிந்துஜா,தேவி....... சிலருடன் இன்னும் நட்பு உண்டு.

Games hour -ல் நாங்கள் Throwball,Dodgeball,Tennikoit,Ball Badminton எல்லாம் விளையாடுவோம்,மற்றபடி athletics,drill எல்லாம் கூட உண்டு. Extra curriculum பற்றி நிச்சயம் சொல்லனும்... Art & Craft,Gardening, Musical Instruments, Vocal Singing - western and Classical, Typewriting, Science Club (Nature), Photography, Swimming, Dramatics, Cookery (இதில் பெரும்பாலும் பையன்களே சேருவார்கள், reason: every evening you get something tasty to eat, and the best part -- you make it yourself. I learnt how to make pancakes, cakes, cookies , burfies here only) இன்று இதெல்லாம் பயில்விக்கும் ஒரு பள்ளிக்கூட எனக்குத் தெரியாது!

அனைத்து ஆசிரியர்களும் அருமையான மனிதர்கள். பாடம் சொல்லித் தரும்போதும், வகுப்பரைக்கு வெளியிலும், மிகவும் அன்பாக இருப்பர்.என்னை மிகவும் கவர்ந்த விஷயங்கள் அவர்களை பற்றி:
1) We used to address them by name eg. Mr.Ram, Sundari Ma'am, Mr.Claude.

2) They were so much involved in all our activities, all the staff used to take part in the games hour, in whatever games they were comfortable in.We had a chemistry teacher who also trained us in athletics!

3) They taught us to address our subordinate staff,drivers,peons,aayas,gardeners not by their name but as anna /akka!

My best moments there:
1) When I delivered the Independance day speech on behalf of all the students (LKG to class X) in front of all my teachers,headmaster, parents and guests! My first speech addressing a big crowd! I was in class 5 then!

2) When I scooped, close to 12 prizes in sports,academics and extra curriculum in a year and won the 'BEST ALLROUNDER AWARD' and my parents were there, without knowing I would be winning so many prizes. There were so many parents congratulating them every time I went onstage to recieve a prize... There were even neighbours coming to my house the next day to see the number of prizes I had won! I day I felt my existence really meaningful and made mom and dad proud of me!

சுருங்க சொல்ல வேண்டுமென்றால், என் திறமைகளை எனக்கே உணர்த்திய பள்ளி அது. என்னை எனக்கு அடையாளம் காட்டிய இடமும் அதுதான்..

BACHELOR



படிக்க படத்தின் மேலேயே சுட்டுங்கள்!

Best of Kodaikanal (1 & 2 October 2006)

Our Kodai guest house


Avanish shaking hands with Chithi


Avanish and His Car


At the doorstep


Hip Hopping


Avanish exploring the Pine Forest


Mist


Monkey - Check out its excellent hairstyle


Neighbourhood

Defining You!

The self is not something that one finds. It is something that one creates. - Thomas Szasz (1920-) (American Psychiatrist)
Quite an interesting quotoation, worth some contemplation on... It is quite true that we define what we are. Lets start with this...describe someone, not related to you,not your friend,but then someone you meet often in your daily life. Okay, let me take my gardener. He visits us once in a fortnight, to clean the garden, trim my lawn and shrubs, adds fertiliser to my plants,etc. He is a thin person, in the age group of 55-60. He speaks kannada only, and understands little tamil,he wears the same shirt everyday,and he has a green bicycle. He always carry a scythe and a small spade.Basically a very calm person, finishes his job and gets the money its worth for from me.So thats how I know Mr.X, (I really dunno his name, shame on me). So we can conclude we define someone by his/her appearance,attire, profession, skills,things that they use everyday,language,etc.
Eg:
Appearance - Thin, Chubby, Dark, happy
Attire - Simple, Tidy, Torn , Urban
Profession - Gardener , Software Developer, Home maker, Mother
Skills - Neatly maintains the garden, Can advice people on career decisions, smart talk
Objects of Use - Laptop, Spade, Vehicle, Broom, Steth
Language - Excellent Communication skills, speaks only a specific language, talks with an artificial accent.

This fact reiterates that we need to define their own self inorder to be identified in the world that we live in. Defining yourself begins at identifying what you want yourself to be.Then you need to pave the path to become what you want to become - Set the path, the directions, the milestones to measure your growth etc.

Say for instance you want to become someone very neat, tidy,systematic and organised in life.
The Action Plan would be something like ...
Step 1: Keep your ownself clean
Step 2: Check your wardrobe,stationary,personal belongings- decide if you need new ones,dispose not-so- neat ones.
Step 3: Keep your things where they need to be, and remember to put them back there after use.eg.planner,stationary,nail clipper, bottle opener,etc.
Step 4: Start at cleaning your own desk, slowly upgrade to, keeping your bed,wardrobe, workspace, room, etc. clean
Step 5: Let people know that you respect Tidiness, never give up on this value. -Set an example for what trait you are learning..
Step 6: Imagine you are what you wanted to be .. in this case a very systematic human being.And Lo! you are there.

Remember to do only things that you enjoy and at the same time, enjoy everything that you do. I remember something that Shakira told, in an interview, "A woman becomes beautiful, the moment she thinks she is". I love this thought actually. It means We are what our thoughts are, people say, so think right, do it right and you are definitely on the way to become what you defined yourself to be. You are an individual soul, unique from others,so craft your ownself to be the best that you can ever be. Above all believe in yourself - thats the first tip to success in defining yourself.

CELEBRATION

What does it cost to have a Celebration .... (Imagine the scene as you read along)

A winter evening.
Four friends.
Rain Outside.
Four glasses of chai.



Hundred bucks for petrol.
A rusty old bike.
And an open road.


Maggi noodles.
A hostel room.
4.25 a.m.



3 old friends.
3 separate cities.
3 coffee mugs.
1 internet messenger.



Rain on a hot tin roof.
Pakoras deep-frying.
Neighbours dropping in.
A party.



You and mom.
A summer night.
A bottle of coconut oil.
A head massage.
Gossiping about absent family members.


You can spend
hundreds on birthdays,
thousands on festivals,
lakhs on weddings,
but to celebrate
all we have to spend is our TIME!!

Dream Machine

நீ கண்டதிலேயே மிகக் கொடுமையான கனவைப்பத்தி எழுது என்று அன்பு அண்ணன் கார்த்திக் கேட்டுக் கொண்டதுக்காக இந்த பதிவு.

Before that, some research on why we dream:
Dreams focus upon our thoughts and emotions, and deal with immediate concerns in our lives, such as unfinished business from the day, or concerns we are incapable of handling during the course of the day. Dreams can, in fact, teach us things about ourselves that we are unaware of.Many scientists have worked upon things they dreamt and have landed on success. Sigmund Freud, one of the fathers of modern psychology, believed dreams to be symbolic of any number of things buried deep within our minds and our memories.

Not everyone remembers their dreams.Our dreams may shock, disgust or delight us, or they may be so vivid that the emotions they provoke can affect our mood for the entire day.Also some people who are very in touch with their emotions recall their dreams very well. Others, with "alexithymic" personalities (people for whom the emotional side of their lives is not very significant) do not recall their dreams. "

On that note,here I go recollecting how much ever I can recollect on my worst dream ever...

படிக்கும் போது வந்த கனவு இது. MCA ன்னு தான் நினைக்கிறேன்.
(B.Sc படிக்கும் போது college-லயும் தூங்கினதால வீட்டில் தூக்கம் ஒழுங்கா வராது -So no கனவு.) அப்போதான் வீட்ல ஒரு group உடனே கல்யாணம் செய்யனும் எனக்குன்னு சொல்லிட்டு திரிஞ்சாங்க. இன்னோரு group கல்யாணம் எல்லாம் இன்னும் ஒரு வருஷம் கழிச்சு பண்ணலாம்னு சொன்னாங்க.படிப்பு தான்முக்கியம்னு வேற சொன்னங்க (நற நற).ஆனா அப்பா ரொம்ப decentஆ அவகிட்டயே கேட்போம்னு கேட்டார். நாமதான் good girl மாதிரி build up குடுக்கிறதுல pisth ஆச்சே 'இப்போதைக்கு வேண்டாம்பா' ன்னு சொல்லிட்டேன்.அந்த time-ல வந்த கனவு இது.

"அடர்ந்த காடு.இருள் சூளும் வேளை. சுமார் 6.30 மணிப்போல ஒரு இருளும் இல்லாத பகலும் இல்லாத வேளை.ஒரு பெரிய ஆலமரம்.விழுதுகளே சர்ப்பங்கள் போல தோற்றம் அளித்தன. அதற்கு அடியில் நான் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறேன், திடீர் என்று எழுகிறேன். சுற்றும் முற்றும் பார்த்துவிட்டு, பயந்துபோய்,ஏதோ நினைத்து எழுந்து ஓடுகிறேன். பாதை வேறு சரியாகத் தெரியவில்லை. உயர வளர்ந்த புல் நிறைந்திருக்கிறது எங்கும். காலில் செருப்பு கூட இல்லை. முள் தைக்கிறது பாதம் எங்கும். கைகளிலும் முரடாக இருக்கும் புல் குத்தி, ரணம் செய்கிறது.ஆனால் நான் ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறேன் மூச்சிறைக்க.

மிகவும் சோர்ந்து போய், பாதங்கள் ஓட ஒத்துழைக்க மறுக்கும்போது ஏதோ தட்டிக் கீழே விழுகிறேன். விழுந்த இடத்தைப்பார்த்தால் அங்கு முன்பு தண்ணீர் ஓடிய தடம் உள்ளது. அழகான உருண்டையான சிறு சிறு கற்கள் மீது தான் விழுந்திருக்கிறேன். ஏதோ ஒரு வெளிச்சம் கண்ணைக் கூசுகிறது.அதன் மூலம் தான் இந்த கற்களை நான் கண்டிருக்கிறேன். அது என்ன என்று பார்க்க நான் எழ முயற்சி செய்கிறேன். மிகவும் கஷ்டப்பட்டு எழுந்து நிற்கிறேன். அந்த ஒளி முன்பைவிட மிகவும் பிரகாசமாக இருக்கிறது. கண்களால் காண முடியவில்லை. கூசுகிறது மீண்டும். பிறகு தான் தெரிகிறது என்னைச்சுற்றி தீ! மீண்டும் ஓடு என்று மனம் சொல்கிறது. தீயின் வெப்பம் தாங்க முடியவில்லை. மேலே படவில்லை என்றாலும், என்னை நோக்கி எல்லாப் புறங்களிலிருந்தும் வேகமாக படர்ந்து வருகிறது........" -------- STOP


நல்ல வேளை இந்த இடத்தில் விழித்துவிட்டேன் என் உறக்கத்திலிருந்து. இந்த கனவு ஏன் வந்தது, என்ன காரணம் என்று யோசிக்கவில்லை, ஆனால் மிகக் கொடுமையாக இருந்தது. எழுந்து பார்த்தால் உடம்பெல்லாம் வேர்வை.

பின்குறிப்பு: இந்த கனவு வந்து 2 வருடம் கழித்துதான் என் திருமணம் நடந்தது. So இந்த கனவில் வந்த எந்த அபாயமும் அதனை மறைமுகமாக குறிக்க வில்லை என்று மட்டும் நம்புகிறேன் :)

Weird ... But why me??

Priya - my dear blogworld friend has requested me to blog on this topic....Here I go with my reflections on "Five weird things about me...." The dictionary describes 'weird' as ;something supernatural; unearthly; archaic and unnatural .So inshort something offbeat or strikingly unconventional! Hmm let me think, what are such traits in me that are WEIRD....

1) FORGIVING - அநியாயத்துக்கு நான் மத்தவங்களை மன்னிச்சிடுவேன்! எவ்வளவு பெரிய பிரச்சனை எனக்கு கொடுத்திருந்தாலும் என்கிட்ட வந்து 'sorry ma' அப்படின்னு சொல்லிட்டா மறந்திடுவேன். இந்த குணத்த நிறைய பேர் பயன் படுத்திக்கிட்டாலும், NO PROBLEM, that was how I was born and I will remain to be. I actually love this trait in me.. I strongly believe that கோபமும் பொறாமையும் நம்மை அறியாமலே நம்மை அழிக்கும் குணங்கள்.

2) ADDICTION TO SPORTS- எனக்கு பிடித்த games-யாரும் விளையாட அழைத்தால், எல்லா வேலையையும் விட்டுட்டு போய் விளையாடுவேன். அதேபோல TV-ல அந்த மாதிரி விளையாட்ட broadcast பண்ணா, ரொம்ப ரசிச்சு பார்ப்பேன். Remote control யாரும் கேட்டாலும் தரமாடேன்! எங்க வீட்ல அம்மாவும் நானும் ditto of each other. Esp. when it comes to games. So ரெண்டு பேரும் இந்த மாதிரி programmes-அ, tv-ல பார்ப்போம், அந்த நேரம் அப்பா,அக்கா,தங்கை மூன்று பேரும் எங்கள வேற்றுகிரக வாசிகள் மாதிரி பார்ப்பாங்க! (I love games like Tennis,Table Tennis,Shuttle Bandminton,Swimming,Snooker, Billiards,Scrabble,Chinese Checkers,volleyball,basketball ... the list is endless)

3) MEMORY- அசாத்திய memory எனக்கு. ஒரு தரம் போன road,சந்து, வீடு எல்லாம் எனக்கு எப்போதுமே ஞாபகம் இருக்கும். (Lots of people love and use up this quality in me, best example - appa and my rangamani). I can remember people like anything... You wont believe, on my first day in college(LDC) , after a formal round of introduction, I could remember more than 50 names in our class of 54....

4) BOOKS-இதுக்காக எதையும் தியாகம் செய்வேன். My sleep, hunger and everything literally.I spend a lot on books in tamil & english, fiction, self improvement,literature,cooking, house keeping, fitness,poetry and all you can think of. Worst part is that I might buy the same book more than once. Once I pick up a book, I never put it down till I finish. Worst affected victim of this habit/interest is my husband!

5) MEMOIRS- Even if it is a bus ticket a special someone gave me some 10 years ago, its still there with me.. ஒரு பேனா,hand kerchief,greeting card, dairy,watch, a carving done on a piece of wood, my 10th std school report card, my school diary, even some answer sheets I still have! இந்த மாதிரி ஞாபகத்துக்காக வச்சிருக்கும் விஷயங்கள் 1 பெரிய பீரோ நிறைய இருக்கு..

அவ்வளவு தான் ப்ரியா தோனுது.. நாளைக்கு இங்க bandh(பெங்களூர்) so meet you all on thursday. Till then... take care..bye.
உங்கள் தீக்ஷ்ன்யா!